و أما ضمانه بالدية فللشك في موجب القصاص فينتفى للشبهة و الضمان المذكور في الأخبار يتحقق بضمان الدية ، لأنها بدل النفس . و أما تخصيصه الضمان بما لو وجد مقتولا فلأصالة البراءة من الضمان دية و نفسا حتى يتحقق سببه و هو في غير حالة القتل مشكوك فيه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در اينجا مسائلى عنوان مىگردد : مسئله اول كسى كه در شب ديگرى را از خانه‌اى بيرون خوانده و بدين وسيله از منزل اخراجش كند اگر بعدا مقتول يافت شود على الاقرب خواننده ضامن ديه‌اش مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : البته اين حكم در جائى است كه ساكن در منزل از خواننده قبلا درخواست و سئوالى مبنى بر دعوتش ننموده باشد يعنى از او نخواسته باشد كه درب منزلش آمده و وى را به بيرون بخواند . سپس مىفرماين : امّا ضامن بودن خواننده اجمالا محل اتّفاق و اجماع علماء است مضافا به اينكه عبد اللّه بن ميمون آن را از امام صادق عليه السلام روايت كرده ، در اين روايت آمده است : وقتى كسى برادر ايمانى خود را در شب به بيرون بخواند خواننده ضامن وى بوده تا زمانى كه او بمنزلش برگردد و نيز همين حكم را عبد اللّه بن مقدام از امام صادق عليه السلام در ضمن حديث طولانى نقل كرده ،